تبليغاتX
میز 4 گوش
>
سلام خدا جان.

ببخشید!

خواستم بگم

خوبانت را که میبری

به سرگردانی من فکر میکنی؟

.

.

.

خوش به حال اون که بهار را فهمید و رفت.

                                                                                        ۸۸/۲/۲۷.بابل

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هفتم اردیبهشت 1388ساعت 22:5  توسط مهدی روشن ضمیر طبری  | 

...و چقدر

بی ستاره  می شود شب ایستادن

در ایوان بلند خانه ام تا صبح ناگهانی-

تا وقت بی حجاب دمیده شدن افق

وقت یاد

تا وقت نور-

نوشیدن طلوع خواب.

انگور میشود شاید نگین چشمهایم

در خوشه های زرد پلک صبح

برای شرابی سرخ تر از باران ظهر

در کویری بی رنگتر.

.

.

.

وقت رسیدن دانه های زیر پای  من

رسیده است.

باید بخوابم-

یا آتشی بگیرم  برای سیگار تشنگی،

قهوه ای تلخ،

شعری شاید...

 

                                                                                      ۸۸/۲/۲۴.بابل 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و ششم اردیبهشت 1388ساعت 0:34  توسط مهدی روشن ضمیر طبری  | 

 

میانبر که میکشد بخوابم ـ ماه

ستاره میشوم با رد خطوط ـ به تن آسمان ناگهان.

تابیده میشوم در تن جا مانده ی زمین

چون همخوابگی آدمها.

حبابهای دریا میزایند

ماه ها

ستاره ها

موجها

و...

                                                                                  ۸۸/۲/۱۳.بابل


دیر می آیی

کم می مانی

و بی نگاه به پشت سرت میروی ـ بهار.

می مکم تو را ـ

این بی رحمی

تمام من است.

                                                                                 ۸۸/۲/۱۳.ساری 

                                                                                    

 

 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم اردیبهشت 1388ساعت 1:18  توسط مهدی روشن ضمیر طبری  | 

آن طره ی همیشه به بیرون جهیده ات

مرا مات می کند.

رویا

چرا همیشه آنقدر پیر می شوی؟!

                                                                                      ۸۸/۲/۳

                                                                                        بابل           

+ نوشته شده در  جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت 2:9  توسط مهدی روشن ضمیر طبری  |