| تبليغات | X |
تا بنا گوش
شکافی واضح ـ
عمیق
می گیرد تمام صورتم را.
باران که می بارم
به زمزمه ی بی وقت کلاغها
در بهار میر سم.
پاییز را مانده هنوز و
در گیر و دار چه کنم ـ
هستم.
۹/۳/۸۸.ساری
تقدیم به کسی که میخواهد برایم قصه ی پری دریایی را بجای غصه ی ماهی سیاه کوچولو تعریف کند.
>